La Boda de nuestros vecinos!

Facebookmail
Op weg naar het altaar!

Als enige “guiris” (buitenlanders die hier wonen) en buren waren wij uitgenodigd op het huwelijk van onze Spaanse overburen, Irene & Lucas, 2 schatten van bijna 30 die na een tijdje samenwonen elkaar op 22 juni het JA-woord gaven!

Wij waren in ieder geval heel blij met de invitatie, en leefden net zoals zij toe naar deze trouwerij! Goed dat we ons toch op voorhand hadden geïnformeerd naar de "gang van zaken" ! 

Toen ik vroeg naar de locatie van de zaal hadden zij geopteerd voor het Hotel Viñuela ! Een prachtige romantische plek voor huwelijksfeest, maar zeker niet goedkoop! Wetende dat de bruidegom een zéér bescheiden loon heeft en de bruid op het ogenblik werkloos is, ze net een nieuw huis en een nieuwe auto hebben gekocht, vroeg ik me toch af wie dat allemaal ging bekostigen zeker toen ze me vertelden dat heel de trouwerij zeker 18.000 euro ging kosten! De ouders? Neen hoor dat is niet de gewoonte in Andalucia! Gespaard misschien ? Van peschijven zeker! Lenen? Neen neen …

De trouw wordt betaald door de gasten!

Oh ja ok, kan ik deels inkomen, maar krijg je wel genoeg bij elkaar dan? Toen ik het vroeg aan collega en vriend Sander Klomp wees hij mij erop dat een bijdrage per persoon toch wel schommelt tussen de 65 en 100 euro en meer! Oei! Dat is toch enorm veel geld voor de doorsnee Spanjaard! Ja maar die sparen ervoor om naar een trouw te kunnen gaan, zei Sander! En zo ook deden wij dat! In totaal toch wel een 180 €, de kapper, de verplaatsing… reken maar op een huwelijk van 200 euro! Nu zijn onze overburen, die altijd bereid zijn om ons te helpen met ditjes en datjes dat zeker waard! Toen wij 5 jaar geleden van een zéér bemiddelde vriend een envelop kregen van 150 € vonden we dat enorm véél! En hier in Andalucia waar een bediende een gemiddeld maandloon heeft van om en bij de 1000 € is zulke som niet meer dan normaal! De andere keuze is thuisblijven maar als één van beiden of beiden je zéér genegen zijn dan wil je er toch bij zijn!

Moeite nog tijd werd gespaard voor het perfecte huwelijksfeest!

Aan welke tafel zitten wij?

De prachtige locatie : Hotel Viñuela

Dan kwam de vraag: wanneer geef je dat? Bij het binnenkomen op de receptie? Neen zei mijn lieve kapster en vriendin Raquel toen ik mijn haar net zoals ik de “mujeres” liet opsteken!

De eerste keer van mijn leven zo een opgestoken kapsel
Ik met bruid en bruidegom tijdens de receptie in de tuin van Hotel Viñuela

Wanneer dan wel? Na de receptie in de tuin van het hotel mochten we met onze voetjes onder tafel voor het diner! Alles was trouwens om duimen en vingers af te likken en de bediening top! Tussen de hoofdschotel en het dessert, kwamen bruid en bruidegom vergezeld door de bruidsmeisjes en-jonkers, de bijdragen in ontvangst nemen! In ruil voor een pakje geld kregen de vrouwen een leuk aandenken van de bruid en de mannen van de bruidegom! Er werd uitvoerig gekust en van harte bedankt voor de bijdrage en aanwezigheid!

In plaats van een envelop had ik er een kunstwerkje van gemaakt! En dat vonden ze heel fijn…

Toen waren er nog wat woordjes van dank, de openingsdans die ik eigelijk niet goed heb kunnen zien, een muziek groepje die wat flamenco muziek ten horen gaven om af te sluiten met een DJ en héél luide Spaanse muziek! Toen was het tijd om na een fantastisch mooie ervaring huiswaarts te keren!

Muchas gracias vecinos por la invitación y el día inolvidable!

Facebookmail