fbpx

Almería een ontdekking waard!

Trips2Malaga neemt je mee op roadtrip langs mooie plekjes naar Almería

Trips2Malaga neemt je mee op roadtrip langs mooie plekjes naar Almería

Eerste stop : Guadix

Google Maps toont me 3 verschillende wegen die leiden naar onze eerste stop B&B Los Lujos in het achterland van Almería.

Ik verkies de weg via Motril – Granada, de kustlijn vermijd ik liever gezien kilometers lange Costa Plastico, waar je kans hebt om verblind te worden door de weerspiegeling van de zon op de witte plastieken serres.

Nu we toch langs deze weg gaan stoppen we maar in Guadix, het stadje gekend voor zijn grotwoningen! Mits het op het middaguur is , verkiezen we om hier te gaan lunchen op het mooie plein net achter de kerk.

De grotwoningen laten we even rusten en rijden verder richting Katia en Andy, de Antwerpse eigenaars van B&B Los Lujos, waar we echt naar uit kijken mits ik Katia heb leren kennen via een groep op Facebook en er zo zijn achtergekomen dat we beiden in Spanje wonen.

Glooiende heuvels met amandelbomen

De verscheidenheid van Andalucia is toch wel enorm, en ik mag dat zeggen mits we al vele wegen hebben doorkruist in deze prachtige regio van Spanje.

B&B Los Lujos

Meestal kan je kiezen uit een paar wegen om tot je eindbestemming te komen, de gemakkelijke en de moeilijke! De Die Hards zoals wij kiezen meestal de verkeerde met onze lage auto en dat is die waar je bang bent je banden kapot te rijden.

Maar oh zo mooi langs de “rambla” de uitgedroogde rivierbedding! Een mens zou zich echt een 4×4 moeten aanschaffen om met volle teugen en vooral zonder schrik te kunnen genieten van al het moois !

Ik hou wel van wat avontuur, manlief daarentegen denkt aan zijn gezond verstand. Alhoewel … als je met mij op roadtrip gaat …..!

Het onthaal en zoveel meer in Los Lujos

Onze tocht door echt de middle of nowhere…. was snel vergeten door het hartelijk ontvangst door Katia van onze eerste logeeradresje van deze tocht! Ook hond Marta, de knorrepot, was zeer enthousiast ons te ontmoeten.

Deze oude finca werd omgebouwd met 3 gastenkamers ingericht met authentieke elementen gecombineerd met het comfort van heden ! Wij voelden ons al onmiddellijk op ons ‘gemak’. Gelegen in een soort van Italiaanse borgo, een gehuchtje zal ik maar zeggen, zijn de enkele buren rasechte oudere Almerianen.

’s Avonds hadden we het geluk we mochten aanschuiven aan het diner, gemaakt door chef Andy, die behalve zijn job als rasechte immo verkoper, graag ontspant achter de kookpotten.

Na onze rit en kennismaking kropen we ons bedje in .. om de volgende dag fris en monter terug te gaan ontdekken, want lieve lezers: “we reizen om te leren”, onze slogan die ons al heel veel wijsheid heeft gebracht.

Back on track naar de Velezkes

Mits we de volgende dagen richting kust uitgingen besloten we 2 dorpjes, aangeraden door onze gastvrouw, te gaan bezoeken: Velez Rubio en Velez Blanco, de ene wat blonder en witter als de andere dachten we.

Nu van een echte “pueblo blanco” kunnen we moeilijk spreken, maar toch hebben beide wel hun charme. Van dringende toeristen is hier niet veel te merken, maar daar zal dat ‘virusje’ wel voor iets tussenzitten.

Een echte voorkeur voor één van beide hebben we niet, dus de 2 bezoeken is aan te raden, de afstand is echt verwaarloosbaar.

Velez Blanco, kasteelbezoek

In Velez Blanco reden we naar boven om het kasteel te bezoeken. Te voet kan ook, maar dat laten we snel aan ons voorbijgaan.

Het kasteel oogt oud maar is hier en daar gerenoveerd, met weinig authentieke elementen. Ik veronderstel dat witte marmer niet thuishoort is een kasteel van de middeleeuwen. Je moet vooral gaan voor het adembenemend uitzicht ..

De geschiedenis van het Kasteel

Het kasteel van Vélez Blanco is een emblematisch voorbeeld van Spaanse renaissance-architectuur. Het combineert het militaire aspect met het vorstelijke in een gebouw dat een kenmerk is voor de regio Almeria van Velez.

Het werd gebouwd in opdracht van Don Pedro Fajardo, eerste markies van Los Vélez, op de plaats van een oude moslimburcht. Het werk duurde van 1506 tot 1515. Het kasteel is opgevat als een vesting aan de buitenkant, maar met de binnenverdeling en functie van een paleis.

De renaissancestijl die voor de bouw is gekozen, symboliseert de nieuwe tijden en sluit beter aan bij de Italiaanse paradigma’s en breekt met de gotiek, die meer in de religieuze architectuur wordt gebruikt.

Het paleis is georganiseerd rond de erekoer die werd versierd met een rijk renaissancistisch beeldhouwwerkprogramma in marmer van Macael.

In 1904 werd deze decoratie verkocht aan een Franse antiquair en zij is thans te zien in het Metropolitan Museum in New York.

Het geheel wordt gedomineerd door de Torre del Homenaje, die ongeveer 25 meter hoog is en een onafhankelijk verdedigingswerk binnen de ommuring vormt en was voorbereid om in geval van belegering te worden geïsoleerd.

Velez Rubio om duimen en vingers af te likken.

Ons bezoekje was kort maar krachtig en zo reden we richting Velez Rubio om daar op aanraden van Katia een heerlijke lunch te verorberen in het restaurant over de kerk. Het pleintje is prachtig met de kerk en het gemeentehuis… De moeite waard om even wat rond te wandelen. Jammer is het er voor de rest redelijk rustig.

Richting Bédar

Na een goede nachtrust nemen we na het ontbijt afscheid van de lieve eigenares Katie van B&B Los Lujos en vervolgen onze weg richting Bédar.

Na een lichte lunch rijden we ons volgend logeeradresje : B&B Casa Bédar. Na een zeer makkelijke toegangsweg (want soms is dat wel wat avontuurlijk) staan Isabelle en Stefan ons al op te wachten …

Casa Bédar B&B

Isabelle en Stefan, uit Antwerpen, zorgen in ieder geval voor een zeer hartelijk ontvangst aan de toog! Een superplekje om je dorst te lessen en om nog eens zoals the “good old times” te hangen … waar is de pre corona tijd ?

B&B Casa Bédar opende zijn deuren midden juni en ik verneem dat we de 2 de gasten zijn, dus alles ruikt naar nieuw! We voelen ons een beetje vereerd en betreden voorzichtig onze kamer.

Om hun te feliciteren en als kleine herinnering aan ons bezoek hebben we een attentie bij die Isabelle al onmiddellijk digitaal vastlegt.

In de kamer staat een gekoeld flesje cava wat ons onmiddellijk een VIP gevoel geeft. De kamer oogt fris en er ontbreekt niets. De badkamer is ruim met inloopdouche en wordt elke dag gekuist … wat een heerlijk vakantiegevoel.

Na maanden zwoegen en zweten en waarschijnlijk ook veel vloeken is Casa Bédar toch echt wel een pareltje! Isabelle en Stefan hebben met hart en ziel ervoor gezorgd dat je hier een fantastische vakantie tegemoet gaat … waar vooral “Rust en Ontspanning” centraal staan.

Het uitzicht is adembenemend … Vanaf het dorpje Bédar tot aan de kust zo naar het hoger gelegen Mojácar … een waar paradijs!

Voor de liefhebbers is er een darts en jeu de boules baan en dan mag zeker een Ricard niet ontbreken … ik heb ooit gehoord dat je dan beter speelt … wie weet …vertel het me!

Plots hoor ik de ‘jacuzzi’ roepen! Nadia kom eens een bezoekje brengen … een kreet die ik niet aan mij laat voorbijgaan…

Mojácar

Samen met vrienden uit het Antwerpse die hier al een tijdje op vakantie komen in hun appartement in Mar de Pulpi (te huur via deze site) gaan we de streek verkennen en gaat we richting Mojácar. Wil je alles te weten komen over dit stadje dan kan je even op deze link klikken.

Voor ons was het de eerste keer dat we dit dorpje op de heuvel bezochten. Net zoals zovele stadjes en dorpjes dicht tegen de costa’s is hier de belangrijkste bron van inkomsten het toerisme. Tal van restaurants, bars, winkeltjes van kleding tot souvenirs beamen dit. Persoonlijk zijn wij niet zo’n fan van over kapot betreden paden, maar even kuieren hier is echt wel een aangename afleiding om dan even later wat te eten en drinken op de tal van rooftop horeca zaken of op de pleintjes.

De meeste shops verkopen beeldjes in alle vormen, kleuren en grondstoffen van het Indalo beeldje!

Uiteraard hebben wij ook de nodige Indalo’s meegebracht en wilden we toch graag alles weten achter dit prehistorisch symbool van Almería voor kunst, en talisman

Indalo

Indalo’ is een symbool dat overal in de Andalusische provincie Almería aangetroffen wordt. Oorspronkelijk is het afkomstig van een grotschildering, dat ontdekt werd in de zg. ‘Cueva de los Letreros’, een grot in een gebergte bij de gemeente Vélez-Blanco

Het stamt uit de Nieuwe Steentijd of de Bronstijd. Het geeft een menselijke figuur weer met de armen aan beide zijden uitgestrekt en daartussen een boog, die over het hoofd heen buigt. De betekenis is onbekend, al zijn er diverse theoriën over. Vele gaan uit van een religieuze afkomst.

Eeuwenlang werd het symbool in Almería beschouwd als een talisman, in het bijzonder in de omgeving van Mojácar, waar het op de huizen geschilderd werd om ze te beschermen tegen stormen en het kwade oog. Het werd ‘muñequillo mojaquero’ genoemd (het poppetje van Mojácar).

Hierin zou het symbool van de ‘Indalo’ zo’n belangrijke rol gaan spelen dat deze beweging dezelfde naam aan nam. De ‘Indaliaanse’ beweging zagen in de ‘Indalo’ een mens, die een regenboog vasthield, als een verdrag tussen mens en god.

Theoriën over de betekenis van de ‘Indalo’
Het woord ‘Indalo’ zou zijn oorsprong kunnen hebben in de taal van de antieke Iberische bevolking van Spanje: ‘indal eccius’ betekent nl. ‘boodschapper van de goden’. Echter, het wordt meer algemeen gezien als een hommenage aan de stadsheilige aan de stad Almería, San Indalecio

De liefde

Nu zegt men dat je als man een Indalo moet kado doen aan je geliefde en dat zij of hij dan veel geluk kent … dus lieverds .. breng je geliefde geluk en koop een Indalo.

De kustweg

Van Mojácar richting Mar de Pulpi rij je op een gegeven moment op een prachtige kustweg met overal inhammetjes met strandjes, rotspartijen ! Echt de moeite om te doen en te genieten!

Genoten van Almaría

Weeral hebben we genoten van de verscheidenheid van Andalucia, en deze keer in de provincie Almería! Twee top B&B’s maar totaal verschillend van beleving en setting … maar we zijn weeral héél wat rijker … bedankt voor de gastvrijheid aan Katia, Andy, Stefan en Isabelle… bedankt voor ons mee op pad te nemen… Martine en Maurice !